U maloprodajnim objektima “Narodne knjige” u Podgorici (ulica Novaka Miloševa 12 – 069 341 669, TC Bazar – 067 281 821 i TC City Mall – 068 025 535) i Nikšiću (TC Laković – 069 341 608), možete naći najveći izbor svih izdavačkih kuća: Vulkan, Laguna, Dereta, Paideia, Geopoetika, Pčelica i mnogih drugih. U novom top 5 postu, kao i obično, donosimo vam pregled najčitanijih naslova “Narodne knjige” za januar:

1. Ju Nesbe – “Ponoćno sunce”

U avgustu 1977. Jun Hansen, dobroćudni i miroljubivi hipik, izlazi iz autobusa u selu Kosund na Finmarčkoj visoravni. Teško da je mogao pobjeći sjevernije od prijestonice i dalje od svog građanskog porijekla. Jun je svojevremeno prodavao hašiš da bi prikupio novac za liječenje ćerke Ane od leukemije, ali sve se otelo kontroli kada je Ribar, kralj tržišta narkoticima u Oslu, zaključio da je za smrt jednog njegovog plaćenog ubice kriv upravo Jun. Jun dobija ponudu da postane novi Ribarov ovjerivač. Međutim, Jun nije sposoban da ubija i zato bježi. Laponcima u Finmarku se predstavlja kao Ulf, putnik koji je došao u lov na ptice. Ulf upoznaje lokalno stanovništvo i ubrzo se upetlja u intrige oko Lee, udate za Huga, ribara iz moćne porodice koji je nestao na pučini. Jun će se sa pozajmljenom puškom uputiti u lovačku kolibu na visoravni, gdje počinje lov na čoveka koji se predstavlja kao Ulf. Ribar i njegovi ljudi su mu za petama. “Snažna priča o ličnom porazu, očajanju i spasenju, o tome kako se možete izgubiti u divljini – i tamo ponovo pronaći sebe“ (New York Times).

 

2. Arundati Roj – “Ministarstvo neizmjerne sreće”

“Ministarstvo neizmjerne sreće” je istovremeno bolna ljubavna priča i odlučna pobuna, ispričana čas šapatom, čas vikom, kroz suze i pokatkad uz smijeh. Iz slojevite pripovijesti, koja se iščitava kao mapa jednog grada, odmotava se klupko priče od zagušenih četvrti Starog Delhija, preko rastuće nove metropole, do šuma Centralne Indije, gdje je rat mir, a mir rat i gdje se, s vremena na vrijeme, proglašava „normalno stanje“. Briljantni prikazi ljudskih sudbina uklapaju se u ovaj prefinjeni kaleidoskop u kojem Arundati Roj daje glas svakome. Njeni junaci su ljudi koje je svijet u kom žive slomio, a ljubav i nada opet su ih podigli na noge. Stoga su, koliko krhki, toliko očeličeni, i ne predaju se nikad. Arundati Roj opominje da u današnjem svijetu i oni nevidljivi ljudi i njihove borbe o kojima ne znamo ništa, njihov nemir i bol imaju pravo da postoje.

 

3. Miloš Latinović – “Četiri ludila”

Ovo je priča o umjetnički ozarenjima, ali i životnim usudima. Umjetnost je velika pozornica na kojoj se kreću junaci koji uloge ne biraju, nego ih dobijaju. Izgubljeni u sopstvenim postojanjima, oni dopuštaju snovima da ih vode, vjerujući da jedino tako mogu otkriti sopstveni identitet. Priređujući Šekspirovog Kralja Lira na sceni Dvorskog nacionalnog teatra u Minhenu, glavni junak ove priče, Joca Savić, srpski umjetnik nepravedno zanemaren na našim prostorima, podsjeća nas na sveprožimajuću prirodu umjetnosti i njenu suštinu koja leži u neiscrpnoj raznolikosti tumačenja iste priče. Pradoksalni spoj stvarnpsti i umjetnosti odgovara spoju ljudske ništavnosti i neograničene ljudske mogućnosti. Upravo u tom paradoksalnom spoju počiva kosmička dimenzija ljudskog postojanja.

 

4. Karl Uve Knausgor – “Moja borba” (četvrti tom – Zapadno od sunca)

Nakon tri godine u kristijansandskoj gimnaziji, Karl Uve odlazi na sjever Norveške da radi kao učitelj. Noseći u sebi iskustva koja ni sam ne razumije, susrijeće novi svijet. Roman dočarava neiskvarenu grandioznost jednog mladog čovjeka, poniženja koja je sâm uzrokovao, iskrenost, nezrelost i glad za egzistencijalnim i seksualnim izbavljenjem. „Moja borba” je kompleksna, slojevita struktura varijacija na srodne motive i teme Knausgorovih refleksija o pojmovima vremena, sjećanja i pripovijedanja. Četvrta knjiga je novo i zanimljivo, upečatljivo poglavlje o mukama jednog mladog čovjeka. Knausgorova saga je užitak koji stvara zavisnost. Ova knjiga ima sve. Čisto je zadovoljstvo ući u njegov svijet, i u poređenju s njim svi ostali savremeni pisci djeluju patetično pompezno.

 

 

5. Anabel Lajon – “U naručju boginje”

Hrabra djevojka snažne volje uzeće sudbinu u svoje ruke. Neočekivana ljubavna priča, nježan portret ćerke i oca, nevjerovatno putovanje kroz skrivene kutke društva u staroj Grčkoj. “U naručju boginje” je ljubavna priča, ispripovijedana iz ugla Aristotelove šesnaestogodišnje kćeri, Pitije, odojčeta u prvom, nagrađenom romanu Anabel Lajon “Filozof i vojskovođa”. Aristotel se, u svom testamentu (sačuvanom istorijskom dokumentu), do tančina pobrinuo za Pitijin ugovoreni brak. Ova knjiga bavi se duhovnom borbom između oca i kćeri za kontrolu nad njenom budućnošću; bijegom njene porodice iz Atine, poslije smrti Aleksandra Velikog i silnim nedaćama koje je Pitija pretrpjela nakon očeve smrti. Upoznaćemo se sa sazrijevanjem djevojke pod paskom oca, čuvenog filozofa i sa iskustvom mlade žene u drevnoj Grčkoj. Pitija je, do vjerenikovog povratka iz rata, bila ostavljena na milost i nemilost moćnim društvenim silama. Bila je sigurna da ne želi da bude predate starijem čovjeku, ali morala je da pronađe način da zaobiđe stroga društvena pravila svog vremena.